De pinksterbloem, ‘t Pinkpopfestival, het lied ‘Op een mooie pinksterdag’ – het is allemaal bekender dan de betekenis van het Pinksterfeest. Wat Pinksteren inhoudt mag dan weinig bekend zijn, het is natuurlijk meer dan een lang weekend vrij. Het woord Pinksteren betekent letterlijk 50^ste (Grieks: pentekostos), namelijk de 50^ste dag ná Pasen. Van oorsprong was het een Joods oogstfeest, maar in de christelijke traditie wordt de komst van de Heilige Geest gevierd. De leerlingen van Jezus werden na Jezus’ hemelvaart ‘vervuld van de heilige Geest’ en kregen de opdracht de boodschap van God wereldwijd te verspreiden.

Alleen al het woord ‘geest’  zou je gemakkelijk op het verkeerde been kunnen zetten. Het gaat niet over spoken. Inspiratie zou beter zijn in de betekenis van: ‘de geest krijgen’. Enthousiasme is ook een toepasselijk woord, een eigenschap die mensen aanvoelen zonder dat daar een hele uitleg bij nodig is. En om woorden gaat het zeker ook met Pinksteren. In de Bijbel staat dat iedereen elkaar verstond terwijl er vele nationaliteiten in Jeruzalem waren. Er wordt wel gezegd dat met Pinksteren de kerk is begonnen: mensen, in vuur en vlam voor hun God, die niets liever wilden dan anderen daarvoor enthousiast te maken.

Is dit voldoende om het Pinksterfeest te begrijpen? hoe zit het dan met die vlammen en het spreken in tongen? En ‘de vruchten van de Geest’ waarover wordt gezongen, wat zijn dat dan? Op (bijna) al deze vragen en nog meer wordt ingegaan in de brochure van ds. Joke van der Velde: Wat vier je met Pinksteren?